Program Wychowawczy "Wzrastamy w Nazarecie"

 Niepubliczne Przedszkole Sióstr Nazaretanek
im. Najświętszej Rodziny w Poznaniu
 

PROGRAM WYCHOWAWCZY

„Wzrastamy w Nazarecie”

  

ROZDZIAŁ I

Specyfika Niepublicznego Przedszkola Sióstr Nazaretanek

Jako placówka katolicka, prowadzona przez Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu (w skrócie Siostry Nazaretanki), uczymy naszych wychowanków wraz z ich rodzinami życia opartego na fundamencie wiary oraz staramy się wprowadzać ichw świat kultury i wartości chrześcijańskich. Zapatrzeni w ideał Najświętszej Rodziny z Nazaretu wraz z rodzicami naszych przedszkolaków tworzymy atmosferę domu, w którym panuje pokój, miłość i zaufanie. Zaangażowanie rodziców w życie przedszkola, wspólna wymiana doświadczeń, wykwalifikowana kadra pedagogiczna oraz bogactwo form współpracy służy dobru dziecka i jego rodziny.

Praca wychowawcza w naszej placówce ukierunkowana jest na:

- wychowaniu w duchu katolickim poprzez ukazanie dzieciom prawd wiary i doprowadzenie do osobistych doświadczeń towarzyszących spotkaniom z Bogiem,

- współdziałaniu z rodziną na rzecz pomocy dziecku w jego wszechstronnym, harmonijnym rozwoju,

- towarzyszeniu dziecku w drodze życia i wspomaganie go w tworzeniu jego własnej, niepowtarzalnej osobowości w oparciu o wartości chrześcijańskiej,

- pomocy dziecku w kształtowaniu w nim postawy człowieka uczciwego, prawego, dobrego, szanującego siebie i innych, pamiętającego, że najwyższą wartością jest Bóg.

Działania edukacyjne prowadzone są w czterech oddziałach przedszkolnych obejmujących grupy dzieci 2,5 3, 4, 5, 6– letnich. Dzieci 6–letnie objęte są rocznym przygotowaniem przedszkolnym.

Do prowadzenia zajęć z rytmiki, gimnastyki ogólnorozwojowej, języka angielskiego, tańca, logopedii, baletu, zajęć szachowych w placówce zatrudnieni są specjaliści z danej dziedziny.

1.1 Poglądy pedagogiczne bł. Franciszki Siedliskiej

Franciszka Siedliska urodziła się 12.11.1842 r. w Roszkowej Woli na Mazowszu, w zamożnej rodzinie szlacheckiej. Pobierała naukę w domu rodzinnym. Od dziecka odznaczała się umiłowaniem prawdy, dobra i piękna, wielką delikatnością sumienia i prostolijnością w postępowaniu.

Mimo, iż była otoczona wielką miłością rodziców i dobrobytem, to jednak nie czuła się szczęśliwa i tęskniła za jakimś większym, nieznanym dobrem. Jako dorastająca dziewczyna stwierdziła, że Bóg nie był Panem w ich domu.

Franciszka miała wrodzoną prawość charakteru i dobre serce, umysł jasny, wybitną inteligencję i duży zasób energii, a jednocześnie – kobiecą uczuciowość, połączoną z wielką wrażliwością, wiele prostoty i ujmującego wdzięku.

Miała w sobie wiele samokrytycyzmu, odznaczała się silną, zdecydowaną wolą, miała duże poczucie realizmu, umiejętność rozstrzygania spraw i stanowczość w decy-zjach.

Wielkie dary umysłu łączyła z wielkimi przymiotami serca. A serce miała wielkie, szlachetne, wspaniałomyślne, pełne dobroci i wielkiego współczucia dla potrzebujących i ubogich, przede wszystkim dla nędzy duchowej. Posiadała wiele delikatności i umiała być prawdziwie wdzięczna.

U podstaw duchowości Franciszki Siedliskiej była wiara – żywa, głęboka, dziecięca, wiara dzięki której w każdej okoliczności życia widziała zawsze Boże zrządzenie.

Zakładając Zgromadzenie zwróciła uwagę na prawdziwą miłość do człowieka, której wzór odnalazła w Najświętszej Rodzinie z Nazaretu.

Siostry skierowała przede wszystkim do pracy wychowawczej z rodzinami, szczególnie przez wychowanie dzieci (ochronki, szkoły). Twierdziła, że przez wychowanie można ukazać dzieciom prawdę, serce ich zwrócić ku Bogu, ukształtować ich rozum i wolę. Pracę wychowawcza oparła na Ewangelii, na nieomylnej nauce Kościoła.

Jak w całym swoim działaniu, tak i w obszarze dotyczącym aspektów pedagogicznych, Pana Jezusa uważała za Wzór, za głównego Wychowawcę. Siostry miały być narzędziem w Jego ręku. „Jakie to miłe Panu Jezusowi i pełne zasługi dla sióstr to ich uczenie dzieci w szkole, gdzie zakonnica przychodzi w Imię Pana Jezusa i cokolwiek bądź uczy, wykłada, czyni to zawsze w imię Pana Jezusa, a więc wpływ Boży, Pana Jezusa dzieciom przynosi. Jakże to nas powinno zachęcać do tej pracy, do tego powołania, które otrzymałyśmy z miłosierdzia Bożego”. [1]  Wielokrotnie swoje duchowe córki zachęcała do cierpliwości i wyrozumiałości: „Patrz, jaki Pan Jezus cierpliwy względem nas, jak ciągle tego samego nas naucza... My mamy tylko siać, podlewać, ale Pan Bóg wzrost daje”.[2]

Zatroskana o dobro każdego człowieka pisała do matki Michaeli: „Staraj się twoją miłością, dobrocią, cierpliwością, dojrzałością, twoim wchodzeniem w potrzeby tych dusz tobie powierzonych, zyskać ich zaufanie. (...) Gdy oddałyśmy się Panu Bogu na życie tak modlitwy jak i pracy nad bliźnimi, to nie możemy odsuwać wychowania, przez które można wskazać prawdę tym młodym duszom, serca ich zwrócić ku Panu Bogu, ukształcić ich rozum, serce, wolę”. [3]

Posyłając siostry do zadań opiekuńczo-wychowawczych wszelkie pomysły i natchnienia konsultowała ze swoim spowiednikiem, ojcem Antonim Lechertem: „Tylko pragnęłabym, abyśmy więcej umiłowały te dzieci dla Pana Jezusa, dla nich się poświęciły i nie zadawalały się tylko tymi godzinami szkolnymi, ale poza tym te dzieci przygarniały do siebie, aby one umiłowały Pana Jezusa i poznały prawdę i cnotę”. [4]

1.2   Charyzmat Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu

Amadeo Cencini w jednej ze swoich książek napisał, że „charyzmat jest rodzajem mozaiki stworzonej przez Ducha Świętego, mozaiki, w której każda kartka posiada własne miejsce i swoją nieodzowną funkcję dla piękna całości”. [5] Dlatego też „nie może być tylko generalnym wskazaniem sposobu życia czy też ogólnikowym ascetyczno – duchowym wezwaniem. (…) W nim to w pełni odnajduję moje „ja” i moje powołanie, ponieważ (…) jest on szczegółową i precyzyjną propozycją, obejmującą wszystkie aspekty mojej egzystencji nadającą jej niepowtarzalny koloryt”. [6] Bł. Franciszka Siedliska zdawała sobie sprawę z tego jak ważne jest określenie tego daru w jej Zgromadzeniu.

Matka Siedliska umacniała się w przekonaniu, że Zgromadzenie Najświętszej Rodziny z Nazaretu ma służyć innym i dzielić się swoim charyzmatem, który „nie jest dany dla dobrego samopoczucia psychicznego ani też duchowego jednostki”. [7] Wiedząc, że dzieło, do którego została powołana jest potrzebne Kościołowi, z pełnym zdecydowaniem po raz drugi oddała się pracy nad utworzeniem Konstytucji dla swojej rodziny zakonnej.

Konstytucje napisane w 1887 r. były dla Matki Marii od Pana Jezusa Dobrego Pasterza swoistym programem, według którego organizowała życie sióstr, formowała ich duchowość, wychowywała w duchu personalizmu, tj. szanowała godność i osobowość każdej nazaretanki, włączając je w apostolstwo zależnie od indywidualnych zdolności i predyspozycji fizycznych, psychicznych czy transcendentnych.

Latem 1902 r. odbyły się narady Kapituły Generalnej nad przystosowaniem Konstytucji do nowego prawa kościelnego. Ostatnia wersja reguły zakonnej Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu zwana Prawem Miłości pochodzi z 22 marca 2002 roku.

Tekst, który dotyczy charyzmatu Zgromadzenia jest mocno osadzony na pierwotnym zapisie reguły zakonnej autorstwa Matki Założycielki i brzmi następująco: „Jako Siostry Najświętszej Rodziny z Nazaretu jesteśmy powołane do szerzenia Królestwa Bożej Miłości wśród siebie i innych przez naśladowanie Jezusa, Maryi i Józefa, których życie było skoncentrowane na miłości Boga i miłości wzajemnej. Dajemy świadectwo tej miłości przez całkowite oddanie się służbie dla Kościoła, zwłaszcza misji względem rodziny”. [8]

Specyfiką Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, a więc i dzieł apostolskich, jakie siostry prowadzą (w tym przedszkola), jest zatem urzeczywistnianie Królestwa Bożej Miłości na ziemi, zwłaszcza w najbardziej podstawowej komórce ludzkiego społeczeństwa czyli w rodzinie.

ROZDZIAŁ II

Charakterystyka programu wychowawczego „Wzrastamy w Nazarecie”

Program wychowawczy naszego przedszkola powstał w celu ujednolicenia oddziaływań wychowawczych w naszej placówce. Jest on zgodny z charyzmatem Zgromadzenia Sióstr Nazaretanek oraz obowiązującą Podstawą programową wychowania przedszkolnego. 

Celem ogólnym naszego programu wychowawczego jest:

  • wspomaganie indywidualnego i wszechstronnego rozwoju dziecka,
  • sprawowanie opieki nad dziećmi odpowiednio do ich potrzeb oraz możliwości placówki,
  • pomoc rodzinie w wychowaniu i pełnieniu opieki nad dzieckiem, uczestniczenie w trosce o bezpieczeństwo, zdrowie i prawidłowy rozwój dziecka,
  • ścisła współpraca z rodzicami (opiekunami dziecka), a także osobami i instytucjami świeckimi i kościelnymi wspierającymi działalność przedszkola,
  • przygotowanie dzieci do nauki w szkole,
  • preferowanie chrześcijańskiego modelu wychowania (wychowanie prawego   człowieka, dobrego katolika),
  • zaspokajanie podstawowych potrzeb dziecka, takich jak:

- potrzeby bezpieczeństwa – to potrzeby środowiska psychicznego i emocjonalnego. Obejmują one między innymi takie elementy, jak zapewnienie dziecku bezpieczeństwa, jak również potrzeby stabilności, ochrony, porządku, sprawiedliwości czy wyeliminowania zagrożeń,

- potrzeby  przynależności i miłości – to potrzeby odnoszące się do relacji dziecka  z otoczeniem. Są to potrzeby nawiązywania bliskich kontaktów z ludźmi. Obejmują między innymi potrzebę miłości, przyjaźni, przywiązania, akceptacji,

- potrzeby szacunku i uznania – to potrzeby zyskania uznania dziecka  we własnych oczach i oczach innych ludzi. Potrzeba szacunku może być deprywowana przez niską ocenę  zachowania dziecka  wystawioną przez innych, zajmowanie mało satysfakcjonującej pozycji w grupie rówieśniczej,

- potrzeby samorealizacji – to potrzeby wynikające z dążenia dziecka do zajmowania się tym, do czego czuje powołanie – do zaspokajania własnych potrzeb. Zaspokajać najwyższą potrzebę samoaktualizacji oznacza zaspokajać potrzebę nabywania wiedzy, zrozumienia świata, poszukiwania doznań estetycznych.

Wychowanie i opieka w naszym przedszkolu, oparte są na zasadach personalizmu chrześcijańskiego. Każde dziecko ma prawo do życzliwego i podmiotowego traktowania w procesie wychowawczo – opiekuńczym oraz do właściwie zorganizowanego procesu opiekuńczo –wychowawczego i dydaktycznego.

2.1  Podstawy opracowania programu

Podstawę do opracowania programu wychowawczego stanowią: przesłanki pedagogiki personalistycznej, poglądy i sugestie bł. Marii od Pana Jezusa Dobrego Pasterza – Franciszki Siedliskiej, charyzmat Sióstr Nazaretanek i praktyka pedagogiczna wynikająca z tradycji i współczesnej działalności oświatowej i opiekuńczo – wychowaw-czej Zgromadzenia oraz obowiązująca Podstawa programowa wychowania przedszkol-nego dla przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych.

Podczas pracy nad programem wychowawczym Wzrastamy w Nazarecie korzystano ze współczesnych osiągnięć nauki i praktyki pedagogicznej, aby w sposób odpowiadający aktualnej rzeczywistości wychowania przedszkolnego, zaadoptować to, co wynika ze specyfiki charyzmatu oraz myśli pedagogicznej bł. Założycielki Zgromadzenia Sióstr Nazaretanek – Franciszki Siedliskiej.

2.2   Założenia programu

Matka Założycielka – bł. Maria od Pana Jezusa Dobrego Pasterza – pracę wychowawczą opierała na Ewangelii. Jej główne założenia pedagogiczne to:

  • ukazywanie prawdy,
  • zwrócenie człowieka ku Panu Bogu,
  • kształtowanie rozumu, serca i woli,
  • ochrona przed złymi wpływami,
  • całkowite zaangażowanie w sprawę wychowania, nie tylko w przedszkolu, ale wspomaganie rodziny przez dzielenie się wiedzą pedagogiczną uzupełniającą doświadczenie rodziców,
  • tworzenie jednej linii wychowawczej,
  • duchowe wspomaganie rodzin przez modlitwę,
  • zaszczepianie patriotyzmu i umiłowanie Ojczyzny,
  • ukazywanie piękna przyrody, zachęcanie do korzystania ze świeżego powietrza i sportu.

2.3  Cele szczegółowe

Program wychowawczy w naszym przedszkolu obejmuje:

ROZWÓJ DUCHOWY

Cel główny: poznanie zasad wiary

Cele pośrednie:

Dziecko:

  • potrafi rozróżniać dobro i zło,
  • zna wartość kontaktu z Bogiem,
  • potrafi kierować się zasadami chrześcijańskimi,
  • potrafi dzielić się wiarą z rodzicami i z innymi,
  • ma pragnienie modlitwy,
  • potrafi uczestniczyć w życiu liturgicznym Kościoła razem z rodzicami,
  • potrafi dzięki wierze w Boga i poznanym zasadom wiary kochać i szanować drugiego człowieka.

WYCHOWANIE FIZYCZNE

Cel główny: profilaktyka zdrowotna

Cele pośrednie:

Dziecko:

  • stosuje zasady higieny z zakresu zdrowego żywienia,
  • z rodzicami aktywnie spędza czas wolny (na świeżym powietrzu).

ROZWÓJ INTELEKTUALNY

 Cel główny: poznawanie

Cele pośrednie:

Dziecko:

  • poznaje i rozumie siebie i świat,
  • potrafi wyrażać myśli i uczucia,
  • umie odkrywać własne możliwości,
  • potrafi integrować zadania i treści przekazywane przez nauczyciela.

ROZWÓJ MORALNY

Cele główne:

                   - myślenie wartościujące,

                   - umiejętność oceny własnych zachowań,

                   - autentyzm działań, otwartość, ufność.

Cele pośrednie:

Dziecko:

  • odróżnia dobro od zła,
  • umie dokonywać właściwych wyborów – opowiada się za wyższą wartością,
  • zauważa dobro w drugim człowieku,
  • w konkretnej sytuacji stosuje formy grzecznościowe,
  • podejmuje próby samooceny i oceny innych zachowań,
  • wierzy we własne siły,
  • zna możliwości własne i innych.

KSZTAŁCENIE WOLI

Cele główne:

                   - stawianie celów i osiąganie ich,

                   - aktywność,

                   - pracowitość, wytrwałość, odpowiedzialność.

Cele pośrednie:

Dziecko:

  • zna i stosuje różne sposoby rozwiązywania zadań,
  • doprowadza zadania do końca,
  • bierze udział w grach, zabawach, zajęciach ruchowych,
  • obserwuje, eksperymentuje i odkrywa otaczającą rzeczywistość,
  • pełni z odpowiedzialnością powierzone mu obowiązki, dyżury, itp.
  • szanuje pracę swoją i innych.

2.4  Treści wychowawcze

„Nie możemy odsuwać wychowania, przez które można wskazać prawdę tym młodym duszyczkom, serca ich zwrócić ku Panu Bogu, ukształcić ich rozum, serce, wolę”
bł. Maria od Pana Jezusa Dobrego Pasterza

Wśród wielu wartości, które w wychowaniu prawego człowieka i dobrego katolika można, a nawet trzeba wziąć pod uwagę, wybrałyśmy w naszym przedszkolu te, które pomogą dziecku odkryć niezwykłość i indywidualizm swego istnienia oraz możliwości własnego rozwoju, a także pozwolą mu „doświadczyć” i pokochać Boga jako Najwyższą Wartość, a co za tym idzie – drugiego człowieka. Aby osiągnąć ten cel ustaliłyśmy następującą hierarchię wartości ważnych dla wychowania w naszym przedszkolu:

1. BÓG – Ten, który jest Tajemnicą, celem i sensem naszego życia, Najwyższą Wartością.

2. MIŁOŚĆ – wyrażona w przykazaniu Miłości, które dał nam Jezus Chrystus; można ją rozpatrywać w trzech płaszczyznach:

  • miłość Boga przez kształtowanie ducha modlitwy, życie sakramentalne i wiarę w codzienności.
  • miłość człowieka – wychowanie do przebaczenia, szacunku, akceptacji i tolerancji.
  • miłość siebie – akceptacja siebie takim jakim się jest, wiara we własny rozwój.

3. PRAWDA – życie w prawdzie, mówienie o czymś co jest zgodne ze stanem faktycznym, z rzeczywistością, niekłamanie, szczerość, samoświadomość.

4. DOBRO –  jako wartość uniwersalna odnosi się do człowieka i całego świata stworzonego, - to pozytywne działanie człowieka, dążenie ku szczęściu; łagodność.

5. GODNOŚĆznajomość swojej wartości jako człowieka i jako jednostki „wiem kim jestem”.

6. WOLNOŚĆ  poszanowanie dla ludzkich wyborów; odpowiedzialność za swoje wybory; nie wolność od zasad i norm lecz wolność ku wartościom.

7. PATRIOTYZM  rozumiany jako miłość do ojczyzny (poznawanie jej krain geograficznych, dostrzeganie piękna ojczystego miejsca);  poszanowanie jej historii, opowiadanie się za prawdą rozpoznawanie i poszanowanie symboli swego kraju, miejscowości (godło, flaga, barwy narodowe, hymn, herb miasta); dostrzeganie piękna i wartości sztuki i dorobku polskiej nauki i kultury.

8. SZACUNEK  okazywanie szacunku członkom rodziny, osobom z bliskiego otoczenia; poprawne, pozytywnie nacechowane relacje z drugim człowiekiem; utrwalenie form grzecznościowych, poszanowanie pracy.

9. PIĘKNO  kształtowanie wrażliwości na Boga, człowieka, przyrodę, muzykę, sztukę; umiejętność rozróżniania piękna od brzydoty (pomoc w wybieraniu dobrych wartości);   kształtowanie delikatności, estetyki i czystości.

2.5  Opis sposobu realizacji celów

Realizowany w Roku Szkolnym 2015/2016

ROZWÓJ DUCHOWY

Cel: poznanie zasad wiary

 

Umiejętności i postawy w poszczególnych strefach rozwoju dziecka

Tematyka

Działania wychowawcze

Spotkania z rodzicami

Metody i formy realizacji

Termin realizacji

Osoba odpowiedzialna (za jakie zadanie)

Dziecko rozróżnia dobro i zło

Poznajemy zasady życia w grupie

- zakres obowiązków, dyżurów

- Wielkopostny Dzień Skupienia dla Rodziców i dzieci z naszego przedszkola

- modlitwa,

- katecheza,

- Eucharystia,

- Droga Krzyżowa

Wielkopostny Dzień Skupienia dla Rodziców i dzieci z naszego przedszkola - 27.02.2016

Modlitwa – codziennie przez cały rok

Katecheza– raz w tygodniu

Eucharystia -

raz w miesiącu

Droga Krzyżowa - piątki w okresie Wielkiego Postu

Dzień Skupienia -

s. Anna Szkopowiec

Katecheza - s. Ewa Opiła

Eucharystia - s. Anna Szkopowiec

Droga Krzyżowa - s. Bernadeta Dyc

s. Lidia Burdach

s. Agnieszka Kopańska

p. Renata Czaplińska

p. Aleksandra Jackowiak

Dziecko definiuje wartość kontaktu z Bogiem

 

„Modlitwa w moim życiu”

- włączenie dzieci i rodziców w życie liturgiczne Kościoła

- msze św. z okazji różnych uroczystości przedszkolnych, Jasełka

- piosenki religijne,

- pogadanki, Eucharystia,

- losowanie lampionu adwentowego

 piosenki religijne - raz w tygodniu

Eucharystia - raz w miesiącu

losowanie lampionu adwentowego -  30.11.2015

piosenki religijne

- s. Agnieszka Kopańska

Eucharystia - s. Anna Szkopowiec

Lampion adwentowy - 

s. Bernadeta  Dyc

s. Lidia Burdach

s. Agnieszka Kopańska

p. Renata Czaplińska

p. Aleksandra Jackowiak

Dziecko kieruje się zasadami chrześcijańskimi

„Jestem dobrym chrześcijaninem”

- prezentacja postaw prospołecznych i postaci świętych

- słowo pisane: czasopisma i literatura
o tematyce religijnej udostępnione rodzicom w biblioteczce w szatni

- filmy animowane
o tematyce chrzęścijańskiej,

- czytanie Pisma św.
i życiorysów świętych

27.10.2015

04.12.2015 - codzienne czytanie Pisma Świętego

16.11.2015 - poznawanie Świętych

Bal

Świętych

Agnieszka Kopańska

Aleksandra Jackowiak

Anna Szkopowiec

Dziecko dzieli się wiarą z rodzicami i innymi ludźmi

„Jestem apostołem”

- przełamywanie barier, pokonywanie nieśmiałości u dzieci

- Jasełka

- Opłatek przedszkolny

- wyjazdy na cmentarz

- wystawienie inscenizacji o Bożym Narodzeniu (jasełka),

- czytanie Słowa Bożego, śpiewanie kolęd, składanie sobie nawzajem życzeń świątecznych,

- modlitwa i zapalanie zniczy na grobach

13 styczeń 2016

Pażdziernik 2015

Grudzień 2015

 

 

 

 

Listopad 2015

Jasełka - s. Lidia Burdach

Opłatek przedszkolny, wyjazdy na cmentarz -  s. Bernadeta Dyc

s. Lidia Burdach

s. Agnieszka Kopańska

p. Renata Czaplińska

p. Aleksandra Jackowiak

Dziecko pragnie modlitwy

„Jestem dzieckiem Bożym”

- ukazywanie Jezusa jako Przyjaciela, z którym możemy rozma-wiać

- czynne uczestnictwo rodziców we Mszy św. i uroczystościach przedszkolnych

- codzienna modlitwa w sali przedszkolnej uwzględniająca poszczególne okresy roku liturgicznego

Codziennie przez cały rok

s. Bernadeta Dyc

s. Lidia Burdach

s. Agnieszka Kopańska

s. Anna Szkopowiec

p. Renata Czaplińska

p. Aleksandra Jackowiak

Dziecko okazuje szacunek i miłość bliźniego

„Kocham każdego człowieka”

- uwrażliwianie na potrzeby innych

- włączanie rodziców w akcje charytatywne, np.:

akcja „Góra Grosza”, akcja „Pieluszka dla Maluszka”, kredki dla Ghany, zbiórka nakrętek

- zbiórka rzeczy i słodyczy na misje

- zbiórka dla potrzebujących dzieci

- wyjazd dzieci do Domu Seniora w Jarosławiu

„Góra Grosza” - 23.11 do 04.12. 2015

„Kredki dla Ghany” - luty 2016

„Pieluszka dla Maluszka” - maj 2016

Wyjazd do Domu Seniora - styczeń 2016

„Góra Grosza”- p. Aleksandra Jackowiak

„Kredki dla Ghany” - s. Agnieszka Kopańska, p. Renata Czaplińska

„Pieluszka dla Maluszka”- s. Lidia Burdach

Wyjazd do Domu Seniora – s. Agnieszka Kopańska, p. Renata Czaplińska

 

 

 

WYCHOWANIE FIZYCZNE

Cel: profilaktyka zdrowotna – dziecko potrafi rozładować napięcia emocjonalne poprzez zajęcia rytmiczne, gry i zabawy ruchowe.

 

Umiejętności
i postawy w poszczególnych sferach rozwoju dziecka

Tematyka

Działania wychowawcze

Spotkania
z rodzicami

Metody i formy realizacji

Termin realizacji

Osoba odpowiedzialna

(za jakie zadanie)

Dziecko stosuje zasady higieny z zakresu żywienia
i wypoczynku

- „Ja i moje zdrowie”

- „Bawimy się wspólnie”

- promowanie zdrowego stylu życia,

- nazywanie przeżywanych uczuć,

- doskonalenie komunikacji
w grupie,
- przestrzeganie zasad i reguł bezpieczeństwa

- psychoedukacja nt. profilaktyki zdrowia,

 

- zajęcia z gimnastyki,

- spotkanie z przedstawicielem służby zdrowia – pogadanka,

- wspólne zabawy ruchowe na świeżym powietrzu

   

- dziecko wykonuje czynności samoobsługowe

- „Jestem samodzielny”

- wyrabianie nawyków prawidłowego posługiwania się sztućcami, kulturalnego spożywania

- psychoedukacja rodziców: spotkania z psychologiem lub pedagogiem (nadopiekuńczość,

 

- wypełnianie codziennych dyżurów: sprzątanie naczyń po posiłkach, karmienie zwierząt znajdujących się w przedszkolu

- staranne mycie rąk i zębów

 


 

 

 

 

posiłków, kulturalnego zachowania przy stole,

- wyrabianie nawyków higienicznych

 wyznaczanie granic)

- utrzymywanie porządku w łazience

- prawidłowe korzystanie z toalety

 

 

Dziecko rezygnuje z oglądania bajek, grania w gry komputerowe na rzecz zabaw ruchowych
i rozwijających

- „Sport to zdrowie”

- znajomość zagrożeń przeciwko zdrowiu i życiu człowieka wypływających z braku lub niewielkiego ruchu fizycznego

- wspólne wycieczki z rodzicami,

- aktywny udział rodziców w festynie rodzinnym

 

- przykład własny,

- zawody sportowe,

- zabawy i gry zespołowe na festynie rodzinnym

 

 

   

 

 

ROZWÓJ INTELEKTUALNY

Cel: poszukiwanie prawdy

 

Umiejętności
i postawy w poszczególnych sferach rozwoju dziecka

Tematyka

Działania wychowawcze

Spotkania
z rodzicami

Metody i formy realizacji

Termin realizacji

Osoba odpowiedzialna

(za jakie zadanie)

Dziecko poznaje i rozumie siebie i świat

„Ja i otaczający mnie świat”

-wyrabianie poczucia własnej tożsamości,

- jestem człowiekiem obywatelem, cząstką wszech-świata

- wspólne wycieczki: muzeum, fokarium, morze, oceanarium, gospodarstwo wiejskie itp.

- wycieczki tematyczne

   

Dziecko wyraża w sposób właści-wy swoje uczucia i myśli

„Myślę i czuję”

- uczenie zachowań asertywnych,

- wyrabianie umie-jętności i słuchania siebie nawzajem
i przyjmowania inności drugiego człowieka (niepeł-nosprawności)

- uczestnictwo w zajęciach otwartych na temat wyrażania przez dzieci myśli i uczuć,

- warsztaty dla rodziców

- pogadanka,

- rozmowa kierowana,

- prace plastyczne

 


 

Dziecko odkry-wa własne możliwości

„Ja to potrafię”

- wzmacnianie mocnych stron dziecka,

 

-  rozmowy indywi-dualne:  zachęcanie rodziców do wzma-cniania mocnych

- korzystanie
z encyklopedii dla dzieci,

- zawody sportowe,

 


 

 

 

- stosowanie pochwał

stron dziecka w domu

- uroczystości przedszkolne: recytacja, śpiew, odgry-wanie ról w przed-stawieniach

 

 

Dziecko integruje zadanie i treści przekazywane przez nauczyciela

„Uczę się…”

- wyrabianie koncentracji dziecka, analizy i syntezy słuchowej,

- bogacenie słow-nictwa,

- stwarzanie sytuacji problemowych wyzwalających aktywność i uważne słuchanie

- konsultacja z rodzicami: „Jak wspomagać rozwój dziecka wykorzystując jego potencjał”

- rozwiązywanie zagadek tematycznych,

- aktywny udział w zajęciach dydaktycznych,

- zajęcia indywidualne

 


 

 

 Realizowany w Roku Szkolnym 2016/2017

ROZWÓJ MORALNY

Cel: moje prawa i prawa innych

Umiejętności
i postawy
w poszczególnych sferach rozwoju dziecka

Tematyka

Działania wychowawcze

Spotkania z rodzicami

Metody i formy realizacji

Termin realizacji

Osoba odpowiedzialna

(za jakie zadanie)

Dziecko odróżnia poprawne i niewłaściwe zachowanie

„Ja i normy społeczne”

- zaprezentowanie postaw pro społecznych

- wypracowanie wspólnie przyjętych

norm obowiązu-jących dzieci
w przedszkolu

- drama

- akcja „Cała Polska czyta dzieciom”

- program „Przyjaciele Zippiego”

- Krzyś jest wyjątkowy- zapoznanie dzieci z niepełnosprawnością

- Szlachetna Paczka

raz w miesiącu(X(2016)-V(2017)

XI(2016)-V2017-raz w tygodniu

 

 

XI 2016

 

 

 

XII(2016)

 

Wszyscy n-le:

Izabela Mościcka

Anna Mazur

Dorota Murawska

Anna Szkopowiec

Renata Czaplińska

Agnieszka Kopańska

Aleksandra Jackowiak we współpracy z rodzicami

Dziecko dokonuje właściwych wyborów

„Ważne decyzje”

- dokonywanie wyborów moralnych i poddawanie ich własnej ocenie

- modyfikacja obowiązujących norm społecznych

- burza mózgów,

- film animowany X przykazań,

- scenki

XI 2016

raz w miesiącu

Izabela Mościcka

Anna Mazur

Dorota Murawska

Anna Szkopowiec

Renata Czaplińska

Agnieszka Kopańska

Aleksandra Jackowiak

Dziecko w konkretnej sytuacji stosuje formy grzecznościowe

„Czarodziejskie słowa”

- wyrabianie nawyku używania form grzecznościowych: „proszę”’, „dziękuję”, „przepraszam”

- psychoedukacja rodziców, np. „W rodzinie stosujemy czarodziejskich słów”

- pogadanka,

- zabawa tematy-czna

18.10.2016- 5-latki

8.05.2017 – 6-latki

15.02.2017- 4-latki

 

Izabela Mościcka

Anna Mazur

Dorota Murawska

Anna Szkopowiec

Renata Czaplińska

Agnieszka Kopańska

Aleksandra Jackowiak

Dziecko podejmuje próby samooceny
i oceny innych zachowań

„Kontrakt grupowy”

- ustalenie grupowych zasad postępowania

 

 

 

- rysunek,

- rozmowa kierowana

wrzesień 2016

Izabela Mościcka

Anna Mazur

Dorota Murawska

Renata Czaplińska

Agnieszka Kopańska

Aleksandra Jackowiak

Dziecko wierzy we własne siły

„Dzień Mamy
i Taty”

- przygotowanie upominków i krótkiej akademii dla rodziców

- spotkanie dla rodziców

 

- upominki

- wiersze, piosenki, inscenizacja

22.05.2017-6-latki

23.05.2017-3-latki

24.05.2017- 5-latki

25.05.2017-4-latki

Izabela Mościcka

Anna Mazur

Dorota Murawska

Renata Czaplińska

Agnieszka Kopańska

Aleksandra Jackowiak

Dziecko zna możliwości własne i innych

„Już to potrafię”

- przygotowanie prezentów dla dzieci z innych grup z okazji zakończenia roku

- warsztaty „Jak budować więź
z dzieckiem”

- zabawy plastyczne: upominki

Przegląd Recytatorski:

7.03.2017- 3-latki

9.03.2017-4-latki

14.03.2017-6-latki

15.03.2017-5-latki

 

Warsztaty- Izabela Mościcka

Przegląd Recytatorski:

Wszyscy n-le:

Izabela Mościcka

Anna Mazur

Dorota Murawska

Anna Szkopowiec

Renata Czaplińska

Agnieszka Kopańska

Aleksandra Jackowiak we współpracy z rodzicami

 

KSZTAŁCENIE WOLI

Cel: kształtowanie swojego charakteru

 

Umiejętności
i postawy w poszczególnych sferach rozwoju dziecka

Tematyka

Działania wychowawcze

Spotkania
z rodzicami

Metody i formy realizacji

Termin realizacji

Osoba odpowiedzialna

(za jakie zadanie)

Dziecko wymienia różne sposoby rozwiązywania zadań

„Niedziela
w rodzinie”

- prezentowanie różnych sposobów i metod rozwiązania zadań

- rady dla rodziców:
W jaki sposób spędzać z dzieckiem czas wolny

- drama

 

 

Dziecko doprowadza zadania do końca

„Bierzemy udział w przedstawieniu”

- organizowanie różnych przedstawień i krótkich inscenizacji

- pomoc w przygotowaniu dekoracji i strojów na przedstawienia

- inscenizacja

 

 

Dziecko bierze czynny udział w grach, zabawach, zajęciach ruchowych

„Lubimy się bawić”

- organizowanie zabaw grupowych

- bal karnawałowy, festyn rodzinny

- konkursy, zawody sportowe, zabawy ruchowe

 

 

Dziecko obserwuje, eksperymentuje i odkrywa otaczającą rzeczywistość

„Obserwujemy jak ciekawy jest ten świat”

- organizowanie wycieczek, wyjazdów, zajęć badawczych

- wycieczki, wyjazdy rodzinne

- wycieczka,

- obserwacja,

-zabawa badawcza

 

 

Dziecko wykonuje powierzone mu obowiązki i dyżury

„Pełnimy dyżury”

- ustalenie zakresu obowiązków dyżurnych

- spotkanie z psychologiem na temat możliwości rozwoju dziecka

- wykonanie plakietek

 

 

Dziecko szanuje pracę swoją i innych

„Bawimy się zgodnie”

- organizowanie zabaw na placu przedszkolnym dla wszystkich dzieci

- zabawy przy ognisku

- zabawy swobodne, tematyczne, konstrukcyjne, ruchowe

 

 

 

 

KSZTAŁCENIE ZDOLNOŚCI SPOSTRZEGANIA I KOJARZENIA

Cel: rozwijanie logicznego myślenia

 

Umiejętności
i postawy
w poszczególnych sferach rozwoju dziecka

Tematyka

Działania wychowawcze

Spotkania z rodzicami

Metody i formy realizacji

Termin realizacji

Osoba odpowiedzialna

(za jakie zadanie)

Dziecko widzi różnice między ludźmi i jest tolerancyjne

- „Tworzenie autoportretu”

- „Zapoznanie
z historią stworzenia człowieka”

- rysowanie autoportretu,

- nabywanie umiejętności w zakresie samoobsługi,

- poznawanie siebie i innych

- konferencje,

- Wielkopostny Dzień Skupienia

- katecheza,

- zajęcia dydaktyczne

- rozmowy,

- spotkanie z lekarzem i pielęgniarką

 

 

Dziecko dokonuje właściwych wyborów

„Spotkanie z teatrem i bajką”

- pomoc w doko-nywaniu oceny zachowań włas-nych i innych

- spotkanie na temat niewłaściwego wpływu niektórych bajek

- rozmowa,

- pogadanka,

- scenki

 

 

Dziecko wymienia symbole swojej „małej Ojczyzny”
i narodowe

„Moja mała Ojczyzna” (rejon, miasto, wieś). Polska to moja Ojczyzna

- nauka hymnu narodowego;

- poznanie barw narodowych, godła Polski, herbu miasta;

- zapoznanie z polskimi i regionalnymi tradycjami

- zajęcia otwarte dla rodziców: „wspólnie wykonujemy symbole narodowe lub regionalne”

- wycieczki krajoznawcze;

- zwiedzanie muzeum regional-nego, UM

 

 

 

 

UKIERUNKOWANIE UCZUĆ I EMOCJI

Cel : ukształtowanie wrażliwości uczuciowej i emocjonalnej

Umiejętności
i postawy
w poszczególnych sferach rozwoju dziecka

Tematyka

Działania wychowawcze

Spotkania
z rodzicami

Metody i formy realizacji

Termin realizacji

Osoba odpowiedzialna

(za jakie zadanie)

Dziecko wyraża stany emocjonalne swoje i innych

„Święto Mamy
i Taty”

- przygotowanie dzieci do odgry-wania ról

Psychoedukacja nt.: |Jak radzić sobie
z własnymi uczuciami i uczuciami dziecka”

- wiersze, piosenki;

- rozmowa tematyczna;

- praca indywidualna
z dzieckiem

 

 

Dziecko rozwią-zuje konflikty
i radzi sobie
z napięciami

„Moi koledzy, moje koleżanki”

- ukazanie sposobów rozwiązywania konfliktów

- spotkanie z psychologiem na temat eliminowania zachowań agresywnych
u dzieci i radzenia sobie z nimi

- pogadanki, scenki

 

 

Dziecko wymienia zachowania akceptowane społecznie

„Życzenia świąteczne”

- ukazanie wartości świąt i uroczystości rodzinnych

- Opłatek,

- Dzień Mamy i Taty

 

- wiersze,

- kolędy,

- piosenki,

 

 

 

Cel: umiejętność kontaktowania się z ludźmi

Umiejętności
i postawy
w poszczególnych sferach rozwoju dziecka

Tematyka

Działania wychowawcze

Spotkania
z rodzicami

Metody i formy realizacji

Termin realizacji

Osoba odpowiedzialna

(za jakie zadanie)

Dziecko nawiązuje kontakty z rówie-śnikami i innymi osobami

- „Ja i mój bliźni”

- „Komunikacja
w grupie”

- zapoznanie z rówieśnikami,

- poznanie wspólnych zainteresowań, zwyczajów innych dzieci, różnych

- zajęcia otwarte,

- rozmowy indywidualne

- zajęcia dyda-ktyczne,

- zabawy integra-cyjne,

- wspólne zabawy na placu zabaw

 

 

 

 

 

Temperamentów;

- kształtowanie cier-pliwości, wytrwałości, życzliwości, chęci niesienia pomocy w różnych sytu-acjach;

- rozwijanie pojęć: „koleżeństwo”, przyjaźń”, sprawiedliwość”, „dobroć”

 

 

 

 

Dziecko określa swoją rolę
w rodzinie

„Moja rodzina
i mój dom”

- znajomość członków rodziny;

- zabawy z rodzeństwem i rodzicami;

- obchody uroczystości rodzinnych;

- wzajemna pomoc
w rodzinie;

- codzienna modlitwa za rodziny

- zaangażowanie rodziców w organizowanie uroczystości przedszkolnych,

 

- rozmowy indywidualne

- zajęcia grupowe

- pogadanki

- przedstawienia

 

 

2.6   Ewaluacja

Ewaluacja jest procesem zbierania informacji o przebiegu działania i uzyskiwanych efektach oraz ich analizowaniu w celu doskonalenia przebiegu procesu i osiągnięcia zamierzonych efektów. Przyjmujemy, że pierwszej ewaluacji naszego programu wychowawczego dokonamy po pierwszym roku jego realizacji. Wychodzimy bowiem z założenia, że systematyczna refleksja nad własna praca pedagogiczną jest podstawą planowania i rozwoju, a w koniecznych sytuacjach wprowadzania zmian, które mogą przyczynić się do poprawy konkretnej sytuacji
w przedszkolu.

W ewaluacji będziemy uwzględniać opinie rodziców i wychowawców oraz przedstawicieli organu prowadzącego i nadzoru pedagogicznego.

Narzędziem badawczym zastosowanym do badania, będą karty ewaluacyjne. Zebrane karty ewaluacyjne zostaną opracowane na jednej karcie zbiorczej.

Przeprowadzenie ewaluacji ma na celu:

  • ocenę spójności programu,
  • ocenę stopnia satysfakcji realizatorów w trakcie i bezpośrednio po realizacji,
  • ocenę efektywności programu.

Przewidujemy następujące sposoby ewaluacji:

- badania opinii na spotkaniach z rodzicami w formie kosza. walizki, pusta plama (kosz- co było niepotrzebne; walizka – co zabieram ze sobą, pusta plama – czego mi zabrakło podczas spotkania),

- wypowiedzi nauczycieli na posiedzeniach rady pedagogicznej lub wnioski w sprawozdaniach półrocznych i rocznych;

- arkusz obserwacji dziecka (zrobić to na wspólnym arkuszu, tylko np. zaznaczyć innym kolorem).

 
Załącznik nr 1                  
 
 
 
ARKUSZ OBSERWACJI DZIECKA
 
  1. Dziecko (imię) ...............................................................................................................
  2. Wiek – poziom kształcenia .............................................................................................
  3. Placówka .......................................................................................................................
  4. Warunki obserwacji .......................................................................................................
  5. Termin realizacji obserwacji (określić ramy czasowe) ...................................................
 
+ TAK    - NIE      +/- CZASAMI
 

MIEJSCE

RODZAJ UMIEJĘTNOŚCI

OBSERWACJA I

OBSERWACJA II

UWAGI

NA JADALNI

- zachowuje prawidłową postawę przy stole

 

 

 

- kulturalnie zachowuje się podczas spożywania posiłków

 

 

- odnosi naczynia i zostawia po sobie porządek

 

 

- rozpoczyna posiłek modlitwą z innymi dziećmi